An End to the Dance of Death

ประกาศใช้แผนสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ฉบับที่ ๒
(ยกเลิกโทษประหารชีวิตเป็นจำคุกตลอดชีวิต)
********
มติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ ๒๐ ตุลาคม ๒๕๕๒ เห็นชอบและให้ประกาศใช้แผนสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ฉบับที่ ๒ (๒๕๕๒ – ๒๕๕๖) โดยให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องนำแผนไปสู่การปฎิบัติด้วยการแปลงแผนสิทธิมนุษยชนแห่งชาติไปสู่แผนบริหารราชการแผ่นดิน แผนปฎิบัติราชการกระทรวง กรม แผนพัฒนาขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
แผนดังกล่าวนี้ในยุทธศาสตร์ที่ ๓ พัฒนากฎหมายและกลไกทางกฎหมายรวมทั้งการบังคับใช้กฎหมาย เพื่อส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชน โดยมีกลยุทธ์คือการปรับปรุงกฎหมายและกลไกทางกฎหมาย รวมทั้งการบังคับใช้กฎหมายเพื่อคุ้มครองสิทธิมนุษยชนให้สอดคล้องกับหลักสิทธิมนุษยชน ซึ่งมีตัวชี้วัดระดับกลยุทธิ์ ที่สำคัญคือ กฎหมายที่มีอัตราโทษประหารชีวิตได้เข้าสู่การพิจารณาของรัฐสภาให้มีการยกเลิกให้เป็นโดยจำคุกตลอดชีวิต

On 20th October 2009 the Thai Cabinet approved and proclaimed a Second National Human Rights Plan for the years 2009 to 2013. It was circulated to all relevant offices of Government for adaptation in a Human Rights Programme for implementation by ministries, departments, and in the development planning of local authorities.
This second strategic plan entails a development of the legal system and its structure, including its enforcement for the protection of human rights according to human rights policy.

The most important measure relates to the death penalty. The Parliament will discuss the abolition of the death penalty and its replacement by life imprisonment.


At the time of its proclamation the Human Rights Programme received little media attention. The Programme will be introduced to all Government Agencies by the Prime Minister in an April meeting

Close of 4th World Congress on Abolition

Say No to the Death Penalty

The 4th World Congress for Abolition of the Death Penalty opened in the UN Palais the Nations in Geneva on 24th February and ended on 26th February.
1,700 men, women, and children gathered from all over the world. Those from countries which retain the death penalty told their stories which were sad to tears, but also full of hope for the end of this ancient curse which is recorded from the beginning of our history. Others, from countries where the death penalty has been abolished, came to give their support. Sometimes, they recalled with regret that the death penalty was a legacy of colonialist times, which somehow persisted when other liberties were achieved. Or, they came to acknowledge that the death penalty was an inheritance of the past which affects us all; as expressed so movingly in the words of John Donne, “The death of any man diminishes me”. All are united in the movement for abolition, which has become a worldwide tide of hope. The number of abolitionist countries continues to rise, now reaching 140. On the other hand, not only do the countries retaining the death penalty decrease in number, but in many of the others, even in the most brash in claiming the right to execute, the number being put to death is decreasing each year. A growing optimism pervades the movement for abolition. From the timeline of executions worldwide, one scholar predicted that it will all be over by the year 2025. It is even possible that rejection of the death penalty may reach a flood and achieve total abolition by 2015. What country would dare to be the last place on earth to exercise the awful trade of judicial execution, or to be identified as the homeland of the last person ever to be executed, whose name will surely be remembered for ever to the shame of humankind?