This Horrendous Practice

This website is primarily concerned with the issue of the death penalty in Thailand. However the world is one, and what happens elsewhere affects thinking and decisions made in our country. At present three examples of the barbaric practice of Capital Punishment are pending. We list them as examples of the horrendous practice of the death sentence. In these three cases UCL will make strong protest to the countries concerned. Those who wish to follow our example can easily find avenues to submit protests.

1. Iran
A man and a woman are condemned to death by public stoning on Thursday 21st June, in Takistan, Ghagrin, on a charge of adultery . Both have been in prison since sentencing 11 years ago. The judge who passed sentence will throw the first stone and posters will invite the public to participate.

An Iranian source informs us that this sentence has been canceled

Meanwhile a Sri Lankan girl awaits beheading in Saudi Arabia while the Sri Lankan government hesitates to engage Saudi lawyers to launch an appeal to save her.

SAUDI ARABIA Rizana Nafeek (f), aged 19, Sri Lankan national

Domestic worker Rizana Nafeek was sentenced to death on 16 June for a murder committed while she was 17 years old. Saudi Arabia is a state party to the Convention on the Rights of the Child (CRC), which expressly prohibits the execution of offenders for crimes committed when they were under 18 years old. Rizana Nafeek is believed to have appealed against her sentence, but if her appeal is unsuccessful she could be executed within days.

She was arrested in May 2005 in Jeddah on charges of murdering an infant in her care. She had no access to lawyers either during interrogation or at her trial and was believed to have confessed to the murder during police questioning. She has since retracted her confession.

She apparently told the authorities that she was born in February 1988, but they seem to have ignored this on the basis that her passport indicated that she was born in February 1982. According to information available to Amnesty International no medical examination is believed to have been carried out to ascertain her age, nor was she given the opportunity to present her birth certificate, which reportedly shows that she was born in 1988.

2. Pakistan
Younis Masih, a Pakistani Christian was sentenced to death for blasphemy on May 30th. The case arose from an event on 9th September last when Younis went at midnight to protest the loud singing during a religious ceremony in a house near his Lahore home. Trial and sentence followed a complaint lodged by the Muslim cleric who led the service. An attempt has been made on the life of the lawyer, Pervez Aslam Choudhury, who acted for the defense of Younis.
3. Libya (17th July: The death penalty has been commuted to life imprisonment in this case)

PARIS, Tuesday, July 24 (AP) — Five Bulgarian nurses and a Palestinian doctor sentenced to life in prison in Libya for allegedly contaminating children with the AIDS virus left Tripoli on Tuesday on board a plane with the French president’s wife, France’s presidential palace said.
The plane was heading to Bulgaria, the Elysée Palace said.

In the case of the six Bulgarian medical personnel charged with deliberate injection of the AIDS virus of 438 infants in 1998 , as reported in an earlier posting, the Supreme Court Attorney has requested confirmation of the death sentence by firing squad. Probably the Supreme Court will uphold the sentence, but a compensation deal would override the Court's decision. (12th July. The Supreme Court has indeed upheld the sentence. It was earlier reported that a compensation deal was accepted by the parents of the infected children) One of the condemned, a doctor of Palestinian origin who is now a naturalised Bulgarian, confessed to the crime under torture. However, top AIDS experts have exonerated the group affirming that AIDS infection was already prevalent in the children's hospital due to poor hygiene before the arrival of the Bulgarian medical team. After more than eight years of imprisonment and sentence to death the medical team are severely traumatised.
The three cases illustrate that all cases involving the death penalty are horrendous, whether in Iran, Pakistan, Libya, or Bangkwang prison, Bangkok.

'Studies spark fresh death-penalty debate'

An article from Associated Press on a renewed death-penalty debate, in the Nation of June 16, alludes to recent research which claims that between 3 and 18 lives would be saved by the execution of each convicted killer. This is a curious statement. The death penalty and the sociology of crime are very complex questions which do not lead to simple conclusions. An investigation resulting in a numerical conclusion which ranges over a factor of 6 indicates a huge imprecision and complexity.

This is indeed the case in the present studies, where the equation used to predict the homicide rate contains six different factors which would influence the total. However, when we examine the data used as input for these factors we find that the variation, standard deviation or, in simple terms, error, is 3 to 4 times greater than the data figure itself. This is particularly true of the execution rate which is considered the crucial factor in deterring homicide. There is no doubt that such studies are of interest and indicate paths to combat homicide. But an author quoted in the Associated Press article warns at the conclusion that ‘a stand for or against capital punishment should be taken with caution’ (Naci Mocan)

One must go further and assert that the conclusions of the article should not influence at all a stand for or against capital punishment. The pivotal article of Mocan referred to above begins with the words ‘Empirical studies of the economics of crime have established credible evidence regarding the impact of sanctions on criminal activity’. The study is an empirical study in the economics of crime. The decision to abolish the death penalty is a moral decision which recognises the inviolability of human life. Capital punishment is no longer an option as a deterrent against crime, as is now recognised in the majority of the world’s nations and by the moral leadership of the UN. To make the argument clear, we might agree that the public stoning to death of an adulterous woman might be a most effective deterrent to adultery, or the amputation of one or both hands be a powerful deterrent of theft. But no amount of juggling with figures from the economics of crime would make such barbaric punishment acceptable in civilised countries.

What then are we to make of the studies on Mocan and his fellow economists? The studies are indeed useful. If we omit from his equation the variables relating to execution and insert variables which include crime rates such as lack of education, alcoholism, and poverty etc. we have a most useful tool to compensate any increase in homicide rate that might arise from a decrease in deterrence. This kind of study is of course the product of US culture where economic thinking dominates any other, and where the loss of human life is considered a collateral issue, an unavoidable cost to be tolerated in national and foreign affairs. I believe that the study in its present form would not be applicable in a society where the free availability of firearms did not facilitate the commission of murder. The methodology of the study is also too coarse a tool to estimate the long term cultural change brought about by the increase in respect for life which inevitably results from abolition of the death penalty. In terms of use of the death penalty, the US remains in the company of China, Saudi Arabia, and Iran, pariah states where respect for human rights can hardly flourish when the most basic right of all is not guaranteed.

Change in Draft Constitution favours abolition in Thailand

Charter drafters pave way for end to death penalty

The Constitution Drafting Assembly (CDA) yesterday decided to remove the expression "death penalty" from its draft charter, thus paving the way for a possible future campaign to eventually end capital punishment in Thailand.

The assembly also supported a move that enables police to search suspects without a court warrant.

Removal of the words "death penalty" does not automatically mean an end to the death penalty, but future moves to end it will face fewer obstacles.

"It's good that the capital punishment issue has been adjusted [out of the charter] as it reflects the thinking of a society that doesn't resort to violence," said CDA member Kannika Bantherngjit.

"We should no longer resort to an eye for an eye and should look at the real cause of crime. Strong punishment is not right. It leads to society solving problems by force."

Postscript: In a referendum on 19th September the new constitution was accepted by a small majority of Thailand's population. While welcoming the omission of a phrase relating to the death penalty, we regret the passing of this unsatisfactory constitution forced on the country without consultation or freedom of discussion.

Aung San Suu Kyi

Invitation to every blog everywhere to post a request for the release from detention of Nobel Prize Winner and champion of democracy in Burma, Aung San Suu Kyi. Her detention order expires on 27th May. Let us protest a renewal of the detention order for this heroic woman

First Execution of Thai Citizens in Over Three Years

Two Thai nationals beheaded in Saudi for drug smuggling

Riyadh - Two Thai nationals convicted of drug trafficking were beheaded with a sword in Saudi Arabia on Monday, 7th May, the interior ministry said in a stateฌment carried by the official SPA news agency.

The ministry said the two men were executed in the eastern city of Dammam for smuggling a "large quantity of hashish" into the kingdom hidden inside sporting equipment.

The latest beheadings brings to 55 the number of executions announced by the Saudi government so far this year.

For the whole of 2006, at least 37 people were executed, while 83 were put to death in 2005 and 35 the year before, according to AFP tallies based on official statements.

Executions are usually carried out in public in Saudi Arabia, which applies a strict form of sharia, or Islamic law. Rape, murder, apostasy, armed robbery and drug trafficking can all carry the death penalty.

The execution is the first execution of Thai citizens anywhere in the world in over three years. It is particularly regrettable that the execution was carried out for a crime relating to drugs which international law no longer considers to be in the category of 'most serious crimes' (Article 6 of International Covenant on Civil and Political Rights).

LETTERS TO THE EDITOR, Nation Newspaper, 15th May 2007

Where are the official voices of protest when ordinary Thais suffer brutalityRe: "Thais beheaded in Saudi", News, May 8. It is with increasing amazement that I observe the days pass since the announcement in your newspaper of the beheading of two Thais in Saudi Arabia on charges of importing hashish, with no whimper of protest from those usually most sensitive to any aspersion on Thai honour.
Do we have a Ministry of Foreign Affairs that might interest itself in the wellbeing of its citizens abroad? The right to life of a Thai citizen has never been proclaimed in a Thai constitution. But at a time when an august minister of the present government is making a career out of protesting other slights to Thailand's culture, one might expect some response to the cruel beheadings.
The crime of the unfortunate Thai workers killed in such a brutal fashion has been clearly defined to be outside the category of "serious crimes" in international law for which the death penalty might be imposed. This ruling of the UN Commission on Human Rights was clearly spelled out in Geneva to the Thai government on the occasion of their report on Thailand's observation of the International Convention on Civil and Human Rights.
As Thai and other citizens are still condemned to death in Thailand for drug-related crimes, it appears the lesson is ignored. Nevertheless, when Thai citizens are subject to a horrible reprisal elsewhere, one would expect some official or popular reaction.
Saudi Arabia is a state violating the most basic human rights. But at least one may raise a voice of civilized protest. Ironically, Saudi Arabia is presently reacting adversely to the sentence of 10 years' imprisonment passed in a French court against a member of its royal family, Prince Nayef Bin Fawaz al-Shalaan, on charges of importing cocaine into France, and presently residing outside the jurisdiction of the court.
Can we remain silent when simple Thai migrant workers are horribly executed while a Saudi Arabian prince guilty of the same charge is claimed to be inviolate?

Danthong Breen
Chairman, Union for Civil Liberties, Thailand

Respected Thai monk opposes death penalty

In a comment on the case of Katherine Horton, an English girl murdered on the island of Koh Samui, respected Thai monk Chaya Saryo Bhikku reflects on rejection of the death penalty from a Buddhist perspective. His view coincides with that of the Dalai Lama recorded below.

ปฎิบัติธรรมที่ “บ้านพอ” - เชียงใหม่ 21-28 มกราคม 2549

โดย ชยสาโร

เสียงของพุทธศาสนาใน................อ่อนมาก

เรื่อง “ เกาะสมุย “ (หญิงชาวอังกฏษถูกชายสองคนข่มขืนแล้วฆ่า)

ศาลตัดสินประหารชีวิตผู้ชายสองคน แม่ของเด็กที่ตาย ไม่ต้องการให้ประหารชีวิต

รัฐบาลอังกฤษ บอกว่า ไม่สนับสนุนการประหารชีวิต ไม่ว่ากรณีใดๆ

ความเป็นเมืองพุทธ ทำไม สนับสนุนการประหารชีวิต

เมื่อไม่ใช่พุทธ ไม่สนับสนุน

การประหารชีวิต คือ การฆาตกรรมโดยรัฐ

ทางหลักพุทธศาสนา เรียกว่า ฆาตกรรมบุคคล

ทางศาสนา ฆาตกรรมเป็นยาป ไม่ว่าจะเป็นใครทำ

มีการวิจัยเรื่องการประหารชีวิต เมื่อไหร่ ที่ไหน ผลของการประหารชีวิต ไม่เคยทำให้คนกลัว สถิติอาชญากรรม ไม่ลดน้อยลง

การประหารชีวิต มีเหตุผลมาจากการแก้แค้น ไม่น่าเป็นเหตุผลที่ชาวพุทธรับได้

บางคนเชื่อว่า คนต่างชาติจะปลอดภัยกว่าที่คิด

แต่ปรากฏ ว่า เมืองไทยเป็นเมืองพุทธน้อยกว่าที่คิด

Dalai Lama Rejects Death Penalty

สารจากองค์ดาไลลามะ

เพื่อสนับสนุนการยุติโทษประหารชีวิต

เมื่อกล่าวถึง ‘ความตาย’ ความตายเป็นสิ่งที่ไม่มีใครต้องการ ไม่อยากแม้แต่จะต้องคิดถึง ความตายที่มาถึงตามกาลแห่งธรรมชาตินั้น เป็นเรื่องที่อยู่นอกเหนือการควบคุมบังคับของคนเรา แต่ความตายที่ถูกมอบให้อย่างจงใจต่อผู้หนึ่งผู้ใด จะด้วยเหตุผลกลใดก็ตาม นับเป็นเรื่องที่เลวร้าย ในระบบกฏหมายของหลายๆ ประเทศในสมัยปัจจุบัน ยังมีโทษประหารชีวิตอยู่ด้วยเหตุผลนานา เป็นต้นว่า เป็นโทษอันสมควรแก่ผู้ละเมิดต่อกฎเกณฑ์ที่ตราไว้อย่างชัดเจนของสังคมนั้นๆ เพื่อจะได้ป้องกันมิให้ผู้ละเมิดกฎเหล่านั้นกระทำผิดซ้ำอีก ตลอดจนเพื่อเป็นการห้ามปรามคนอื่นๆ ไม่ให้ปฏิบัติตามอย่างด้วย แต่หากเราลองสำรวจตรวจสอบเรื่องนี้อย่างละเอียดและเป็นธรรม เราจะเห็นได้อย่างชัดเจนว่า การลงโทษประหารชีวิตนี้ มิใช่ทางออกที่ถูกต้องในการปรามบุคคลไม่ให้ทำผิดซ้ำ ทั้งไม่ใช่การป้องปรามคนอื่นมิให้กระทำผิดอย่างเดียวกันที่มีประสิทธิผลด้วย

การทำร้ายบุคคลอื่นจนเป็นผลให้เกิดความสูญเสียที่น่าเศร้าขึ้นนั้น เป็นผลมาจากภาวะทางอารมณ์ที่ถูกรบกวนจนผิดปกติ และการมีความคิดต่อสังคมในแง่ลบ ซึ่งภาวะเช่นนี้มีแฝงอยู่ในตัวคนทุกคน ต่างแต่เพียงว่าใครจะก้าวไปถึงจุดที่กระทำอันตรายต่อผู้อื่นหรือไม่เท่านั้น ดังนั้น เราจึงไม่สามารถจะเอาชนะภาวะอารมณ์อันผิดปกติในตัวของมนุษย์นี้ได้ ด้วยการประหัตประหารคนอื่น

สิ่งที่ถูกถือว่าเป็น ‘อาชญากรรม’ นั้น อาจแตกต่างเป็นดำกับขาวได้ ระหว่างสังคมหนึ่งกับอีกสังคมหนึ่ง เป็นด้นว่า การเรียกร้องสิทธิมนุษยชนนั้น ในสังคมหนึ่งจะถูกตราว่าเป็นอาชญากรรม ขณะที่ในอีกสังคมหนึ่ง การปิดกั้นการแสดงออกอย่างเสรีของประชาชนต่างหาก ที่ถือว่าเป็นอาชญากรรม ทั้งการลงโทษต่ออาชญากรรมทั้งหลายก็มีความแตกต่างห่างไกลกันจากสังคมหนึ่งสู่อีกสังคมหนึ่ง นับแต่การจองจำ การบังคับให้มีความเป็นอยู่อย่างบากลำบาก การปรับเงิน และในบางสังคม ก็ยังมีการทรมานให้ความเจ็บปวดต่อร่างกายอยู่ ขณะที่ในบางสังคม ผู้ปกครองลงโทษผู้ก่ออาชญากรรมร้ายแรงด้วยโทษประหารชีวิต การประหารชีวิตอาจช่วยห้ามปรามคนอื่นมิให้ทำตามได้บ้าง แต่ก็นับเป็นการแก้แค้นต่อผู้กระทำผิดอย่างชัดแจ้งด้วย นับเป็นการลงโทษที่รุนแรงอย่างเหลือคณา ผู้ถูกตัดสินต้องสิ้นชีวิตไปโดยไม่ได้รับโอกาสให้ปรับปรุงตัวเอง ไม่มีโอกาสแก้ไขทบทวนถึงอันตรายที่เขาได้ก่อขึ้น ทั้งไม่มีโอกาสที่จะชดใช้ความผิดนั้นอีก ก่อนที่จะตัดสินลงโทษประหารชีวิตแก่ใคร เราควรไตร่ตรองให้ถี่ถ้วนเสียก่อนว่า ผู้ที่ถูกเรียกว่าเป็นอาชญากรนั้น เป็นคนมีอันตรายในเนื้อแท้จริงหรือ และเขาจะเป็นอันตรายต่อสังคมอยู่เช่นนั้นตลอดชั่วชีวิตเขากระนั้นหรือ ข้าพเจ้าเชื่อว่า คำตอบที่ท่านได้เมื่อได้ใคร่ครวญอย่างเป็นธรรมแล้ว ย่อมต้องบอกว่า ‘ไม่จริง’ และ ‘ไม่ใช่’ ข้าพเจ้าเชื่อมั่นว่า ไม่ว่าบุคคลใดก็ตาม แม้จะได้กระทำสิ่งที่เลวร้ายและเป็นอันตรายยิ่งต่อผู้อื่นมาแล้ว ก็ยังมีโอกาสที่เขาผู้นั้นจะสามารถปรับปรุงแก้ไขตัวเองได้ ข้าพเจ้าเชื่อมั่นว่า ทุกสังคมสามารถจะหามาตรการหยุดยั้งการก่ออาชญากรรมและปกป้องอันตรายจากความสูญเสียไม่ให้เกิดขึ้นได้ โดยไม่ต้องใช้โทษประหารชีวิตแต่อย่างใด

ข้าพเจ้ามีความเชื่ออย่างแน่นแฟ้นว่า ผู้เป็นอาชญากรนั้นสามารถปรับปรุงแก้ไขตัวเองได้ ดังนั้น ข้าพเจ้าจึงไม่อาจยอมรับการมีโทษประหารชีวิตได้ และข้าพเจ้าขอให้การสนับสนุนอย่างเต็มกำลังแก่องค์กรหรือคณะบุคคลใดๆ ก็ตาม ที่เพียรพยายามหาวิธีการต่างๆ เพื่อหยุดยั้งการมีโทษประหารชีวิต

ในโลกทุกวันนี้ มีประชาชาติและสังคมมากมายหลายแห่งเหลือเกินที่ให้ความสำคัญต่อการให้การศึกษา และการพัฒนาคุณค่าแห่งมนุษย์น้อยมาก ดูจากการสร้างกิจกรรมทางสังคมและสื่อบันเทิง ตัวอย่างแค่โทรทัศน์เพียงอย่างเดียว จอโทรทัศน์ของเกือบทุกสังคมในโลกวันนี้ เต็มไปด้วยเรื่องราวแห่งความรุนแรง รวมถึงการฆ่าฟันเอาชีวิต รายการประเภทนี้ ได้รับการจัดอันดับว่า มีคุณค่าในการสร้างความบันเทิงใจแก่ผู้ชมอย่างสูง เพียงเรื่องนี้เรื่องเดียว ก็ชี้ได้อย่างชัดเจนแล้วว่า พวกเราทุกวันนี้เดินมาผิดทิศผิดทางกันมากเพียงใด

ข้าพเจ้าเชื่อว่า มนุษย์ไม่ใช่สัตว์ดุร้าย ไม่ใช่เสือสางหรือสิงห์ร้าย ธรรมชาติไม่ได้ให้กรงเล็บที่แหลมคมแก่พวกเราเพื่อตะปบ กัด และขบเคี้ยวเหยื่อ ด้วยความทัศนะแห่งศาสนาพุทธ ข้าพเจ้าเชื่อว่า ธรรมชาติขั้นพื้นฐานของสัตว์รู้คิดในระดับของมนุษย์อย่างเราๆ นั้น เป็นความบริสุทธิ์ เรามีธรรมชาติของจิตใจในส่วนลึกที่บริสุทธิ์และสะอาด แต่มนุษย์กลับกลายเป็นผู้สร้างความรุนแรงขึ้นได้เมื่อมีความคิดอ่านในด้านลบเกิดขึ้น อันเป็นผลจากสถานการณ์และสภาพแวดล้อมที่เลวร้าย

ข้าพเจ้าขอให้ความสนับสนุนอย่างสูงสุดต่อการเรียกร้องให้ประเทศต่างๆ ที่ยังมีโทษประหารชีวิตอยู่ได้โปรดตอบรับต่อกระแสเรียกร้องให้ยุติโทษประหารชีวิตโดยไม่มีเงื่อนไข พร้อมกันนี้ พวกเราก็ควรให้ความสนับสนุนการศึกษาและส่งเสริมให้เกิด

จิตสำนึกแห่งความรับผิดชอบสากลให้สูงขึ้น พวกเราควรหมั่นอภิปรายชี้ความสำคัญแห่งการให้ความรักและความเมตตาแก่กันและกัน เพื่อความอยู่รอดของมนุษย์ชาติเอง และพยายามขจัดสภาวะเงื่อนไขที่อำนวยให้เกิดการพิฆาตเข่นฆ่ากันขึ้น เป็นต้นว่า การต่อต้านความแพร่หลายหาซื้อง่ายของอาวุธยุทโธปกรณ์ในสังคมของพวกเรา อันเป็นเรื่องที่ทุกๆ คนสามารถจะช่วยกันทำ คนละไม้คนละมือได้เสมอ

.....................................................................

His Holiness, Tenzin Gyatso, The Fourteenth Dalai Lama

MESSAGE SUPPORTING THE MORATORIUM
ON THE DEATH PENALTY

In general, death is something none of us wants, in fact it is something we don't even like to think about. When death takes place naturally, it is a process beyond our control to stop, but where death is willfully and deliberately brought about, it is very unfortunate. Of course, within our legal systems there are said to be certain reasons and purposes for employing the death penalty. It is used to punish offenders, to prevent them ever repeating their misdeed and to deter others. However, if we examine the situation more carefully, we will find that these are not the real solutions.

Harmful actions and their tragic consequences all have their origin in disturbing emotions and negative thoughts, and these are a state of mind, whose potential we find within all human beings. From this point of view, every one of us has the potential to commit crimes, because we are all subject to negative disturbing emotions and negative mental qualities. And we will not overcome these by executing other people.

What is deemed criminal can vary greatly from country to country. In some countries, for example, speaking out for human rights is considered criminal, whereas in other countries preventing free speech is a crime. The punishments for crimes are also very different, but usually include various forms of imprisonment or hardship, financial penalties and, in a number of countries, physical pain. In some countries, crimes that the government considers very serious are punished by executing the person who committed the crime.

The death penalty fulfills a preventive function, but it is also very clearly a form of revenge. It is an especially severe form of punishment because it is so final. The human life is ended and the executed person is deprived of the opportunity to change, to restore the harm done or compensate for it. Before advocating execution we should consider whether criminals are intrinsically negative and harmful people or whether they will remain perpetually in the same state of mind in which they committed their crime or not. The answer, I believe, is definitely not. However horrible the act they have committed, I believe that everyone has the potential to improve and correct themselves. Therefore, I am optimistic that it remains possible to deter criminal activity, and prevent such harmful consequences of such acts in society, without having to resort to the death penalty.

My overriding belief is that it is always possible for criminals to improve and that by its very finality the death penalty contradicts this. Therefore, I support those organizations and individuals who are trying to bring an end to the use of the death penalty.

Today, in many societies very little importance is placed on education or the development of human values through social programs and entertainment. In fact, if we take television programming as an example, violence, including killing, is regarded as having a high entertainment value. This is indicative of how misguided we have become.

I believe human beings are not violent by nature. Unlike lions and tigers, we are not naturally equipped to kill with sharp teeth and claws. From a Buddhist viewpoint, I believe that the basic nature of every sentient being is pure, that the deeper nature of mind is something pure. Human beings become violent because of negative thoughts which arise as a result of their environment and circumstances.

I wholeheartedly support an appeal to those countries who at present employ the death penalty to observe an unconditional moratorium. At the same time we should give more support to education and encourage a greater sense of universal responsibility. We need to explain the importance of the practice of love and compassion for our own survival and to try to minimize those conditions which foster murderous tendencies, such as the proliferation of weapons in our societies. These are things even private individuals can work towards.

Tenzin Gyatso

A Symbol for Abolition

Hrdefender has long been looking for a suitable image to promote abolition.

The Old Legend of the Barcelos Cock

Once, at Barcelos, a small town in the north of Portugal, a Spanish pilgrim was arrested and condemned to death for the murder of one of the townspeople. He declared his innocence but could offer no evidence in his defence. As a last wish he asked to be brought again before the judge who had condemned him. The judge was dining with some friends and before them all the man again pleaded his innocence. "There is nothing I can do" replied the judge.
Abandoned by man the Spaniard turned to the saints of his faith who inspired him to declare that the roasted cock on the judge's table would get up and crow. Everyone laughed and the feast continued. But suddenly the cock jumped up and crowed. The pilgrim was set free and the Cock of Barcelos became a symbol of faith, justice, and good luck.
We wish that the cock may crow for all prisoners condemned to death.

Proposed Constitution Article

A broad coalition of Thai human rights organizations proposes the following formulation of the right to life for inclusion in the Thai Constitution now being written.

สิทธิในชีวิต
หลักการ
การมีชีวิตเป็นสิทธิขั้นพื้นของมนุษย์ทุกคน การประกันสิทธิที่จะมีชีวิตโดยการรับรองไว้ในรัฐธรรมนูญ จึงเป็นสิ่งสำคัญที่สุด แต่รัฐธรรมนูญ 2540 มีบทบัญญัติที่เสมือนการยอมรับการทำลายชีวิตมนุษย์ และสิทธิที่จะได้รับการปกป้องคุ้มครองจากการกระทำทารุณยังไม่ครอบคลุมเพียงพอ จึงสมควรรับรองสิทธิในชีวิตให้สอดคล้องกับหลักสิทธิมนุษยชน
ข้อเสนอ
มาตรา...บุคคลมีสิทธิและเสรีภาพในชีวิตและร่างกาย และจะต้องไม่ถูกทำให้เสียชีวิตตามอำเภอใจ หรือการถูกบังคับให้หายตัวไปโดยไม่สมัครใจ
การทรมาน ทารุณกรรม หรือการปฏิบัติ หรือการลงโทษด้วยวิธีที่โหดร้าย ไร้มนุษยธรรม หรือย่ำยีศักดิ์ศรี จะกระทำมิได้

Proposed Article: Every person has the right to life and bodily integrity. A person may not be deprived of life by a deliberate act nor be forcefully abducted unwillingly.
A person may not be tortured or treated inhumanely or submitted to cruel punishment or tyrannically deprived of freedom.